ثُمَّ أَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِنْ بَعْدِ الْغَمِّ أَمَنَةً نُعَاسًا يَغْشَى طَائِفَةً مِنْكُمْ وَطَائِفَةٌ قَدْ أَهَمَّتْهُمْ أَنْفُسُهُمْ يَظُنُّونَ بِاللَّهِ غَيْرَ الْحَقِّ ظَنَّ الْجَاهِلِيَّةِ يَقُولُونَ هَلْ لَنَا مِنَ الْأَمْرِ مِنْ شَيْءٍ قُلْ إِنَّ الْأَمْرَ كُلَّهُ لِلَّهِ يُخْفُونَ فِي أَنْفُسِهِمْ مَا لَا يُبْدُونَ لَكَ يَقُولُونَ لَوْ كَانَ لَنَا مِنَ الْأَمْرِ شَيْءٌ مَا قُتِلْنَا هَاهُنَا قُلْ لَوْ كُنْتُمْ فِي بُيُوتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ إِلَى مَضَاجِعِهِمْ وَلِيَبْتَلِيَ اللَّهُ مَا فِي صُدُورِكُمْ وَلِيُمَحِّصَ مَا فِي قُلُوبِكُمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ( 154 ) سپس [ خداوند ] بعد از آن اندوه ، آرامشى [ به صورت ] خواب سبكى ، بر شما فرو فرستاد ، كه گروهى از شما را فرا گرفت ، وگروهى [ تنها ] در فكر جان خود بودند ودربارهء خدا ، گمانهاى ناروا ، همچون گمانهاى [ دوران ] جاهليت مىبردند . مىگفتند : « آيا ما را در اين كار اختياري هست ؟ » بگو : « سررشتهء كارها [ شكست يا پيروزى ] ، يكسر به دست خداست . » آنان چيزى را در دلهايشان پوشيده مىداشتند ، كه براي تو آشكار نمىكردند . مىگفتند : « اگر ما را در اين كار اختياري بود ، [ ووعدهء پيامبر واقعيت داشت ، ] در اينجا كشته نمىشديم . » بگو : « اگر شما در خانه‌هاى خود هم بوديد ، كساني كه كشته شدن بر آنان نوشته شده ، قطعاً [ با پاى خود ] به سوى قتلگاههاى خويش مىرفتند . و [ اينها ] براي اين است كه خداوند ، آنچه را در دلهاى شماست ، [ در عمل ] بيازمايد وآنچه را در قلبهاى شماست ، پاك گرداند وخدا به راز سينه‌ها آگاه است . ( 154 )